One text away

"Oy, pwede kayo ngayon? Tara."

"Ok go. Kita kits nalang."

Just one text. One text. One.

Wala ng tanong tanong kung sino sino ang makakapunta. Wala ng tanong tanong kung anong gagawin. Di na imporatante kung sino sino ang makakapunta. Di na importante kung ano ang gagawin. Basta pwede, go.

Kahit ba dalawa lang kami, ayos lang. No awkward and dull moments. Pagdating sa tagpuan, kahit ano na lang. Lakad... lakad. Kung saan man dalhin ang paa. Kwento... kwento. Hindi maubusan ng maikkwento. At kung may extrang pera, makakapag fishballs pa. Sila ang high school friends ko.

Naalala ko lang kaming dalawa lang ni Mulano. Pagdating sa Trinoma, pumunta kami sa food court at umupo lang dun at nagkwentuhan. Dalawang oras mahigit kaming nandon at salita lang ng salita. Dalawang oras lang, pagkatapos non umuwi na kami. Diba? Sobrang wala lang. Kailangan ko lang ng kasama at kausap, ganon na yon. Ang saya diba? Dalawang oras. Kung iisipin ko, sa ibang taong yayayain ko, malamang nagreklamo na yun dahil dalawang oras lang kaming magkasama. Dalawang oras lang kaming umupo sa food court. Tapos dalawa lang kami kasi gusto syempre maramihan kung gumala. Ganon lang yon. Ganon lang.

Di na imporatante kung sino sino ang makakapunta. Di na importante kung ano ang gagawin. Basta pwede, go.

Dear Mr. Pacheco

Nabasa mo ba?

Kasi nabura ko na eh.

Okay. Hello na lang. :)

Alas quatro na.

Madaling araw:

Ito yung oras na sobrang ganado yung utak eh. Sobrang pa-deep, wasak, sabaw, emosyonal, creative at kung ano ano pa. Ang daming ideas!

Anim

Limang tao na hindi ko makakalimutan sa buhay ko sa pagpasok ko sa Konserbatoryo! Maraming salamat sa lahat. Pinasaya nyo ang mga huling araw ko sa UST.

At para kay Kuya Dingdong na hinangaan ko. Pinakilig nyo ako. Hihihi! Salamat! (Alam nyo na yon, alam nyo namang lahat yon eh.)

Maraming salamat sa inyong anim. Malamang hindi nyo ito mababasa gusto ko lang talaga sabihin sa inyo na..

HELLO.

-------

Gusto ko rin magpasalamat ng sobra kay Guido at Kirk. Sobrang nagparamdam sa akin na espesyal ako. Special nga ba o feelingera lang ako? Hihihi. Labyu.

Hi putang inang utak.

Tangina ka, andami mong iniisip. Type ka ng type mga daliri, tangina mo rin. Tangina ka bibig, bigla bigla ka nalang nagsasalita. Gago ka utak, alam mo na kung ano yung nasa isip mo pero putang ina nitong mga daliri at bibig, di naman ma explain kaya putang ina. Yung mga kausap mo, di ka maintindihan. Putang ina ka eh. Leche ka isip. Eh kung wag ka nalang mag isip. Puta. Eh kaso, putang ina. Ayoko pa matulog, which is ang tanging paraan para wag mag isip. So yeah. Tangina ka. Bahala ka sa buhay mo, puta!